'PWC' dediler daldım, boğuluyorum sanki...

İlk sinemi gördüm, beni görüşme için orhanın yanına götürdü, normalde zaten heycanlıyımm 10 kat daha heyecanlandım..
o: ben o...
s: bende s....
o:memnun oldum
s, kaldı oylece böyle birşey beklemiyordu:D sonra bir ara onu dinlemediğini farketti, izliyordu onu sonra titredi ve kendine geldi. Sonra PWC dunyası başladı...
insanların iyi olup bu kadar kötü olduklarını gördüm, herkes birbirleriyle yarışıyor, aslında hiçbiri mutlu değil tek eğlenceleri birbirlerinin dedikodularını yapmak, sağ tarafa bakıyorum Engin abi bilgisayarıyla adeta sevişiyo sol tarafımda ismini bir türlü ezberliyemediğim hiç gülmeyen adam, karşımda hapşırdığımda çok yaşa bile demiyen soğuk bir kadın, çaprazımdaki çete başı, ne çetesi? dedikodu:D ilk gün, benim dedikodumu yapan insanlar, ön yargılımısınız yoksa fazlamı mutsuzsunuz? nedir derdiniz? Ve ilk gün yanıma gelip bana yardım eden Semanur çok iyisin. Sonra kaldırdım biraz kafamı sol tarafımda orhanın odası, kapısı kapalı, dışardan kapıya baktığınızda pek mutlu gibi. En azından dedikoduları duymuyor, ama sıkıldığından eminim, sonra çevirdim kafamı bilgisayara baktım. Ben burda boğuluyorum hayatımı böle yaşıyamam, nasıl yaşarsın pekı diye sorusuna verebilceğim bir cvp yok.

Deniz ve Mehtap

Deniz ve mehtap sordular seni neredesin?nasıl derim terk etti,
bırakıp beni gitti,
anladılar ki aşkımız bitti…
alay ettiler benle hep,
sen oldun bunlara bak sebep,
mehtap dedi: "gördüm ah onu,
belinde erkek kolu"  deniz güldü halime,
bir avuç su verdi elime,
"biterse gözyaşın al" dedi,
"doldur tekrar yerine" rüzgar ve martı sordular seni neredesin?
nasıl derim terketti,
bırakıp beni gitti,
anladılar ki aşkımız bitti… alay ettiler benle hep,
sen oldun bunlara bak sebep,
martı dedi: "gördüm ah onu,
belinde erkek kolu" rüzgar güldü halime,
dedi: "gidelim düş önüme",
gidemem dinle martıları,
bitmiyor alayları…

*for S.Ş.*

   Gözlerin olur deniz,
   Ama dalgasız,
   Bir damlası bile geçmez sınır,
   Kum kayar, su çöker dibe
   En derine....

              sewdammm

*Kuran-ı Kerim*

         


           İnsan yükseldikçe daha az hava soluyormuş, bir astronot bu yüzden  nefes almak için kaskına ihtiyaç duyar, insanlar atmosferde yükseldikçe kaybederler, hayatın anlamı olan nefes almayı, yalnızlğı hissetmemek için etrafındakileri, ve en önemlisi sıcağı bir *aşk* , belki de *dostluk*,  sadece kaybederlerr. Kaybettikçe ki onlar kazandıklarını sanırlar, kendilerine ve etrafındakilere saygı göstermezler, kabalaşırlar, kibirleşirler, bencilleşirler ve bir gün karanlık, soğuk bir odada aynanın karşısında, okadar galibiyete karşı, yine kendi yalnızlıklarına ağlarlarr. İşin kötüsü bu sessiz çığlığın bitmesini istmezler, bittiğinde bir omuz bulamamaları daha çok koyarrr...

                                                                     sewdammm

İSTANBULLLLLL

Payıma düşmüyorsun belki hakkım değilsin,  ama yinede gel bir senin yanında ben olayımm... Kuralına uymaz hayatın biliyorum uyuduğumuz uykular, denizine sor içimi bu şehrinnnnn..........